Amy, dit vlees is echt lekker.
Ja schat, het is heerlijk. - Bedankt.
Robert stond deze week in het politiebulletin.
Wat gebeurde er dan?
Een schietpartij met junkies?
Nee, niet zo spectaculair.
Er stond alleen: 'Brievenbus vernield. Eenheid kwam in actie'.
Hij was de eenheid.
Robert, ik heb je altijd al iets willen vragen.
Wat dan, meneer? - Waarom raak je je eten...
...met je kin aan voor je het in je mond stopt?
Pa. - Nee, het is goed, Amy.
Weet je, ik heb dat ook gemerkt. Waarom doe je dat, Robert?
Het doet er niet toe. Het is een gewoonte, dat is alles.
Ja, hij doet het bijna nooit.
Geen probleem.
In iedere familie zit wel een buitenbeentje.
Bij ons is dat ma.
Maar waarom doe je het?
Gebruik je je kin om de temperatuur van het eten te meten?
Onzin, Hank.
Dan zou hij steeds een grote rode plek op z'n kin hebben als het te heet was.
Dat is waar.
Dus dat is het niet?
Daar zat zijn mond toen hij hier arriveerde. Hij groeit nog steeds.
Hoe vinden jullie de zoete aardappeltjes?
Je kan ze maar beter nemen voor ik ze allemaal opeet.
Koekoek. Koekoek.
Peter, hou op.
Ik vind het helemaal niet gek.
Mag ik een servet, alsjeblieft?
Ik dacht altijd dat dat gedoe met die kin een zenuwtrek was.
Waar zou hij zenuwachtig over moeten zijn?
We zaten met mijn familie aan het avondeten.
Trouwens...
...het is niet alleen jouw familie die hem gestrest maakt.
Heb je plotseling iets tegen mijn familie?
Ik zeg alleen dat Robert Barone genoeg redenen heeft...
...om een zenuwtik te krijgen.
Hij is immers politieagent.
Dat gedoe met die kin is duidelijk een teken van stress.
Wat?
Ik heb gedragspsychologie gestudeerd.
Denk je dat ik er iets aan kan doen?
Ik weet niet of je hem kan genezen...
...maar als je de stress bij hem kan verminderen...
...kan dat geen kwaad, denk ik.
Waarom koop je niet zo'n trechter die honden om hun nek hebben...
...en gooi je het voedsel daarin?
Amy, laten we daar heen gaan.
Wat? Ik probeer mijn schoonzus te helpen...
...die getrouwd is met een man met stinkvoeten en een kinaandoening.
Hoe gaat het?
Hoe was je dag, Yogi?
Goed. Vrij rustig. Het was druk op de weg naar huis toe.
Wat jammer. Je haat verkeersdrukte.
Het maakt niet uit.
Wat ruikt er zo lekker?
Misschien is het wel je lievelingseten.
Ribbetjes met Fra Diavolo-saus?
Ribsteak met aardappelpuree...
...en bacon en limoentaart.
Is mijn moeder hier?
Nee, alleen jij en ik...
...en niemands moeder of vader of broer.
Laat me je even helpen. Ik dek de tafel.
Nee, nee, ga zitten.
Ontspan je, je hebt een grote maaltijd voor de boeg...
...en daarna...
Als ik dit had geweten...
...zou ik naar huis toe zijn gereden met de sirene aan.
Ik weet dat je baan erg stressvol kan zijn...
...dus ik wil de stress helpen verminderen.
Nou, erg aardig.
Ik zit al 27 jaar bij de politie, dus ik ben gewend aan stress.
En je kent mijn motto als ik dienst heb:
Wees niet bang om je glimlach af te vuren.
Ik ben gek op dat motto. - Weet ik. Ik ook.
Gaat het? - Ja. Wat bedoel je?
Niets.
Is er iets mis? - Wat?
Je raakte eten aan met je kin.
Neem me niet kwalijk? - Je doet het weer.
Het spijt me, maar ik dacht dat dat kwam door stress.
Ben je gestrest? Het is niet erg, hoor.
Ik wil gewoon weten of je gestrest bent. Ben je gestrest?
Nu misschien wel een beetje.
Waarom val je me daarover lastig?
Niemand valt je lastig, schat. We willen helpen.
Wat bedoel je met 'we'? Wie zijn 'we'?
Niemand. We hebben gewoon gepraat.
Wie dan? Wie hebben er gepraat?
Alleen ik en Ray... - Ray?
En Debra. - Debra?
Praatte Debra over mij? Wat zei ze?
Waarom maak je je drukker om Debra dan om Ray?
Je maakt je veel te druk om haar mening.
Waar ik me druk om maak is dat jij overal rondbazuint:
'Wie kan mijn halvegare man genezen?'
Ik probeerde gewoon te helpen. - Ik heb geen hulp nodig.
Maar zou het niet fijn zijn...
...om eindelijk iets te doen aan je kinprobleem?
Ik snap het. Dus ik heb een probleem?
Was dat het vonnis van het tribunaal van Ray en Debra?
Robert, alsjeblieft... - Denk je dat ik een probleem heb?
Nou, weet je wat? Misschien...
Misschien heb jij wel een probleem, dame.
Inderdaad.
Wat te denken van de manier waarop jij eet?
Ik eet niet op die manier. - O, jawel.
Zo eet je wel.
En je loopt vreemd.
'Hoi, ik ben Amy. ' - Robert.
Misschien denk je van niet, maar zo loop je...
...en de rest van de wereld laat niets merken.
Dus misschien heb jij hulp nodig...
...want met mij is er niets mis.
Robert, hou op. Waar ga je heen?
Ik denk dat ik vannacht bij m'n ouders slaap.
Zij houden van me zoals ik ben.
Wat is er, Marie?
O, goddank. - Wat is er?
Je gilde als een bezetene aan de telefoon. Zo ken ik je niet.
Kom hier.
Dus? Spuit hem nat. We rollen hem terug in de oceaan.
Marie, wat is er?
Robbie en Amy hadden ruzie. Hij sliep hier.
Wat is er gebeurd? - Weet ik niet. Hij wil niks zeggen.
Oké, het is vast niets belangrijks. Kom op.
Hij gaat niet meer terug.
Ik had jullie beiden eindelijk het huis uit.
Er was er nog maar één te gaan.
Hij verpest z'n leven weer. Ik weet niet waarom m'n zoons...
...niet overweg kunnen met vrouwen.
Ma.
Het is normaal dat stellen ruziën, oké?
Denk daaraan wanneer pa en jij ooit ruzie hebben.
Hallo, probleemoplossers.
Wat? - Kennen jullie deze twee?
Ze zijn subliem, ma. Weet je waarom?
Ze zijn zo perfect en foutloos...
...dat ze naar iemands vrouw toe gaan...
...en haar wijsmaken dat haar man...
...met een kinbeschermer in een cel hoort.
Het is echt een gave.
Ze had gewoon de hondentrechter moeten kopen.
Robert, Amy kwam naar ons toe.
Ze zocht een manier om jou te helpen met je...
Toen ik gisterochtend naar m'n werk ging...
...was ze tevreden met me.
Na een uur met jullie wilde ze me in een gesticht stoppen.
Robert, doe niet zo belachelijk.
Je zou daar nooit in een bed passen.
Zal ik eens proberen of jij in een jampot past?
Een jampot? - Heb je daar wel eens ingezeten?
Ga er dan maar in. - Voor geen goud.
Alsjeblieft, Robert.
Jullie twee moeten zich schamen.
Wat geeft je het recht om je te bemoeien met andermans leven?
Ja.
Denk je dat je hem kan helpen...
...nadat ik dat m'n hele leven heb geprobeerd? Alsjeblieft zeg.
We kunnen alleen doen alsof er niks met hem mis is...
...en hem helpen zo goed mogelijk in de samenleving op te gaan.
Hallo, allemaal.
Robert.
O, zie je wel? Alles is goed.
Geef je vrouw maar een kus...
...terwijl je mijn huis verlaat.
Een kus is een goed idee.
Daar gaan we.
Het is goed, Marie. - Nee, het is niet goed.
Jullie moeten elkaar kussen, dan geef ik jullie een grote kom ijs.
Luister Robert...
...ik heb gisteravond lang nagedacht en het spijt me.
Ik heb me iets gerealiseerd.
Je doet dat ene de laatste tijd veel vaker...
...niet vanwege je baan of mijn familie of andere families.
Ik denk dat de echte reden is...
...dat je er een hekel aan hebt om getrouwd te zijn.
Nee Amy, dat kan het niet zijn.
Ik heb een hekel aan getrouwd zijn en ik doe niks idioots.
Nee. Het is overduidelijk. Je hoeft alleen maar te denken...
...aan de 13 keer dat we uit elkaar gingen...
...om te zien dat Robert problemen heeft met zich te binden.
Ik probeerde je te helpen dat te overwinnen...
...maar ik heb er duidelijk in gefaald.
O Amy. Niet huilen.
Je hebt het mis. Ik ben blij met m'n huwelijk. Ik ben nooit blijer geweest.
Ik ben ook blij.
Luister, ik had gisteren niet boos mogen worden.
En alles wat ik over jou zei, is niet waar.
Je hebt een schattige manier van lopen en je eet niet als een bever.
Wat is daar gisteravond eigenlijk gebeurd?
Luister schatje, het spijt me.
Ik hou van je.
Ik hou ook van jullie. Nu wegwezen.
We hebben een geweldig huwelijk. Wees gerust.
En als jij rustig wordt, word ik rustig en wie weet...
...misschien is dat wel het einde van die rare kingewoonte.
Hij zei dat we een geweldig huwelijk hebben.
Geef elkaar nog een kus.
Weet je wat?
Mag ik je iets vragen?
Neem me niet kwalijk, Robert...
...maar waarom doe je dat met je kin?
Heb je niet opgelet?
Nee, ik bedoel, dat van stress begrijp ik.
Maar van alles wat je kan doen om ermee om te gaan...
Je weet wel, zoals tandenknarsen of nagelbijten...
Je haar uittrekken.
Weet je wat ik bedoel?
Waarom doe je juist dat ene?
Waarom raak je eten aan met je kin?
Omdat de stemmen zeggen dat dat moet. Nou tevreden?
Geloof jij dat nou?
Jongens, gewoon niet mee bemoeien.
Noem je dat gewoon?
Kom op Robert, zeg het. Ik wil het weten.
Waarom maak je dat apengebaar?
Weet ik niet.
Robbie, je bent onder familie. Je kan het ons vertellen.
Ik weet het niet.
Ik herinner me de eerste keer dat ik hem zag doen.
Het was Pasen en ik was vijf.
En ma maakte de fout...
...mij en Robert alleen te laten met onze paasmandjes...
...dus we propten zo snel we konden snoep in onze mond.
En Robert raakte alles aan met zijn kin.
Ik was pas vijf, maar ik zei geloof ik: Verdraaid, wat?
In elk geval, ma kwam binnen en vroeg:
Jullie zaten toch niet te snoepen?
En wij bleven koel. We zeiden: Nee, mama.
En ik dacht, daar komen we mooi mee weg.
Toen keek ik op en aan de kin van Robert...
...plakte de staart van een marshmallow-eend.
En wat deed ik om jullie twee een lesje te leren?
Ons snoep aan arme kinderen geven.
Het was heerlijk.
Oké, wacht.
Misschien was je bang om te worden betrapt door Marie...
...en vergat je hoe je moest eten?
Echt waar?
Heb je dat geleerd op school?
Was het een kappersschool?
Robert deed het sowieso al eerder.
Ik herinner me een keer...
O god, het lijkt wel een geschifte aflevering van This is y our Life.
Ik nam hem eens mee naar de club...
...en hij zag een pot zure augurken op de bar.
Dus ik gaf er één aan hem...
...en hij begon dat ene te doen.
En al mijn vrienden gaven hem augurken om hem het te zien doen.
En weet je wat?
Het bleek dat die augurken er al stonden...
...sinds de opening van het clubhuis in 1952.
Toen Robert moest overgeven, leek het wel een waterval.
Ach ja.
Lost dat het mysterie op?
Nee, maar nu weten we waarom Robert gilt als hij augurken ziet.
Nee, dat is interessant, Frank.
Snoep en augurken.
Het is alsof je Freud bezig ziet.
Het maakte me niet uit hoe het eten hun mond in kwam...
...zolang mijn jongens maar aten.
Maar ik herinner me etenstijd.
Raymond zat dan in z'n hoge stoeltje...
...en Frank moest toen altijd tot laat werken.
Het was een geweldige tijd.
En ik voerde Raymond dan z'n zoete aardappels en erwten...
...en jij trok schattige gezichtjes.
Echt, hij had in reclamespots moeten meespelen.
Hij was veel schattiger dan die Gerber-baby.
Ik was niet schattiger. We waren allebei schattig.
Ik schepte dan een lepel vol...
...en zei dan:
Daar komt een vliegtuig...
...dat gaat landen. - Ma, alsjeblieft.
Kom op, je vliegtuig wacht. - Hou op.
Hou op. - Kom op.
Nee.
Daar gaan we. Goed zo.
We willen niet dat ze je bagage verliezen.
Daar is dat schattige gezichtje.
Oké, ma. - Wacht even.
Marie...
...waar was Robert toen je Raymondje aan het voeren was?
Weet ik niet.
Wat dacht je hiervan:
Marie, deed je dat voor Ray werd geboren...
...ook bij Robert? - Natuurlijk.
Is het niet mogelijk dat...
...terwijl jij de kin van Ray afveegde...
Robert zich in de steek gelaten voelde?
En toen begon hij voor zichzelf te zorgen.
Dus begrijp je, Robert...
...toen Ray kwam, begon je eten aan te raken met je kin...
...een onbewuste poging om aandacht van je moeder te krijgen.
En nu is dat de manier waarop je omgaat met stress.
Dat is logisch, toch?
Zie je wel, ik zei toch dat het me zou lukken.
Het spijt me, Robert.
Wie wil er een grote kom roomijs?
Wat is er mis met me?
Er is niets mis met je, Robert.
Nee? Ik krijg een broertje en vervolgens...
...smeer ik m'n lunch op mijn gezicht?
Robert, hoewel het ogenschijnlijk niet zo is...
...is dit een goed moment voor jou.
Je begrijpt iets over jezelf...
...en nu je het begrijpt, kan je ophouden als je dat wilt.
Ja, maar het allerbelangrijkste is...
...dat we allemaal moeten onthouden...
...dat jouw probleem niemands schuld is.
Hier, Raymond.
Het vliegtuig gaat landen.
Hallo, broertje. - Hoi.
Wat? Wat is er met jou? - O, niets.
Ik zit te denken aan dat ene wat ik met m'n kin doe.
Inderdaad. Ik praat erover.
Dat is de eerste stap als je iets wil overwinnen:
Het accepteren en erover praten.
Ik bezoek dokter Greenberg.
Dat is goed. Geweldig.
Door hem zie ik in...
...dat ik er wel een legitieme reden voor heb...
...maar dat ik er niet mee door hoef te gaan.
Vanaf nu raak ik geen eten meer aan met mijn kin.
Prima. Oké.
Oké, goed. Goed zo.
Ze zijn gek als zijn contract niet vernieuwen.
Heh je de column van Ray Barone gezien?
Hé. Hij heeft het over mij.
Ja, hij had gelijk. - Hij heeft meestal gelijk.
ik vind Ray Barone zonder twijfel de heste columnist in New y ork.
Dat is het einde, vijf erhij voor de Knicks.
Waarom heb ik dat niet opgenomen?
Ja, dat was goed. Goed zo, Raymond.
DVDRip: Cks321 Synchronisatie: DevilsBackbone